Een GPX-bestand lezen: de complete gids

Vertaald uit het Engels.

Heb je ooit een fietsroute gedownload, een wandelpad gedeeld of een loopje uit je GPS-horloge geëxporteerd, dan ben je vast al een GPX-bestand tegengekomen. Maar wat is dat eigenlijk? En wat zit erin?

Deze gids legt alles uit wat je moet weten over GPX-bestanden: van de ruwe XML erin tot praktische tips om ze te openen, te bewerken en te gebruiken voor je avonturen buiten.

Wat is een GPX-bestand?

GPX staat voor GPS Exchange Format. Het is een open standaard op basis van XML (een gestructureerd tekstformaat) die geografische gegevens opslaat (routes, tracks en waypoints) op een manier die elk toestel en elke app begrijpt.

Het formaat werd in 2002 door TopoGrafix gemaakt en is sindsdien dé standaard om GPS-gegevens te delen. Of je nu een toestel van Garmin, Wahoo of Hammerhead gebruikt, of Strava, Komoot of RideWithGPS: ze spreken allemaal GPX.

Die uitwisselbaarheid is net de bedoeling. Je kunt een route plannen in de ene app, ze als GPX exporteren en op een heel ander toestel laden. Geen vendor lock-in, geen gesloten formaten: gewoon een eenvoudig tekstbestand dat beschrijft waar je naartoe gaat.

Wat zit er in een GPX-bestand?

Een GPX-bestand is platte tekst: gestructureerde XML die je in elke teksteditor kunt openen. Voor we in de XML duiken, eerst de algemene opbouw:

GPX File
 ├── Metadata (name, description, author, bounds)
 ├── Waypoints (standalone named locations)
 ├── Routes → Route Points (sparse navigation instructions)
 └── Tracks → Segments → Track Points (dense breadcrumb trail)
                              ├── lat, lon
                              ├── elevation
                              ├── time
                              └── extensions (HR, cadence, power...)

Elk GPX-bestand volgt deze hiërarchie. De drie hoofdonderdelen (waypoints, routes en tracks) kunnen in elke combinatie voorkomen, en één bestand kan van elk meerdere bevatten.

Zo ziet een typisch GPX-bestand er in de praktijk uit:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<gpx version="1.1" creator="PitStopper.net"
  xmlns="http://www.topografix.com/GPX/1/1"
  xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance"
  xsi:schemaLocation="http://www.topografix.com/GPX/1/1
    http://www.topografix.com/GPX/1/1/gpx.xsd">

  <metadata>
    <name>Yorkshire Dales Loop</name>
    <desc>A scenic cycling route through Wensleydale and Swaledale</desc>
    <author><name>Andrew</name></author>
    <time>2026-03-09T08:00:00Z</time>
    <bounds minlat="54.3088" minlon="-2.0451"
            maxlat="54.4015" maxlon="-1.9200"/>
  </metadata>

  <wpt lat="54.3270" lon="-1.9712">
    <ele>220</ele>
    <name>Aysgarth Falls Cafe</name>
    <desc>Good coffee and cake stop</desc>
    <sym>Restaurant</sym>
    <type>Food</type>
  </wpt>

  <wpt lat="54.4015" lon="-2.0451">
    <ele>526</ele>
    <name>Buttertubs Pass Summit</name>
    <desc>Highest point on the route</desc>
    <sym>Summit</sym>
    <type>Summit</type>
  </wpt>

  <trk>
    <name>Yorkshire Dales Loop</name>
    <type>cycling</type>
    <trkseg>
      <trkpt lat="54.3088" lon="-1.9350">
        <ele>253.4</ele>
        <time>2026-03-09T08:00:00Z</time>
      </trkpt>
      <trkpt lat="54.3091" lon="-1.9345">
        <ele>254.1</ele>
        <time>2026-03-09T08:00:05Z</time>
      </trkpt>
      <!-- thousands more points... -->
    </trkseg>
  </trk>
</gpx>

We nemen elk onderdeel een voor een door.

Het root-element

De tag <gpx> omsluit alles. Hij heeft twee verplichte attributen: version (altijd "1.1" voor de huidige specificatie) en creator (de software of het toestel dat het bestand maakte). Het attribuut xmlns geeft de GPX-namespace aan, en xsi:schemaLocation wijst naar de officiële XML-schemadefinitie, zodat het bestand gevalideerd kan worden.

Alle coördinaten in GPX gebruiken het WGS 84-datum (hetzelfde coördinatenstelsel als de GPS-satellieten). Breedte- en lengtegraad staan in decimale graden, en de hoogte in meter. Dat ligt vast in de specificatie: je kunt geen ander datum of andere eenheid kiezen.

Metadata

Het blok <metadata> bevat informatie over het bestand zelf. Het ondersteunt:

• name en desc: een titel en een beschrijving voor het bestand
• author: wie het maakte (kan een naam, e-mailadres en link bevatten)
• time: wanneer het bestand gemaakt is (ISO 8601-formaat)
• bounds: een omhullend kader dat aangeeft welk gebied de gegevens beslaan (minlat, minlon, maxlat, maxlon)
• keywords: om te categoriseren
• copyright: licentie-informatie
• link: een URL voor meer informatie

Niet elk GPX-bestand heeft metadata: elk veld is optioneel. Maar het element <bounds> is bijzonder handig, omdat een app er snel mee kan zien waar de gegevens liggen zonder elke coördinaat te lezen.

Waypoints (<wpt>)

Volgens het GPX-schema komen waypoints als eerste na de metadata, nog voor routes en tracks. Dat is belangrijk: GPX is vastgelegd in een XML-schema (XSD), en de elementen moeten in de juiste volgorde staan om het bestand technisch geldig te maken. Veel apps zijn vergevingsgezind over de volgorde, maar sommige strenge parsers weigeren een bestand waarin de elementen in de verkeerde volgorde staan.

Waypoints zijn losse plekken met een naam: spelden op een kaart. Elk heeft de attributen lat en lon op het element zelf, en kan een reeks kindelementen bevatten:

<wpt lat="54.4015" lon="-2.0451">
  <ele>526</ele>
  <name>Buttertubs Pass Summit</name>
  <cmt>Steep climb from both sides</cmt>
  <desc>Highest point on the route</desc>
  <src>OpenStreetMap</src>
  <link href="https://en.wikipedia.org/wiki/Buttertubs_Pass">
    <text>Wikipedia</text>
  </link>
  <sym>Summit</sym>
  <type>Summit</type>
</wpt>

De meest gebruikte kindelementen zijn:

• ele: hoogte in meter boven zeeniveau
• name: de naam die het GPS-toestel toont
• cmt: een opmerking (meestal niet getoond, wel bewaard)
• desc: een langere beschrijving
• sym: het symbool dat het toestel toont (bijvoorbeeld "Summit", "Restaurant", "Water Source", "Campground"); niet elk toestel ondersteunt hetzelfde
• type: een indeling voor het waypoint
• link: een hyperlink met optionele tekst

Waypoints ondersteunen ook velden over de GPS-kwaliteit, zoals <fix> (soort fix: none, 2d, 3d, dgps, pps), <sat> (aantal gebruikte satellieten) en <hdop> / <vdop> / <pdop> (waarden voor de precisieverdunning). Die zijn vooral van belang voor opgenomen waypoints, minder voor waypoints die je met de hand maakt.

Waypoints zijn ideaal om interessante plekken te markeren: waterpunten, cafés, uitzichtpunten of gevaarlijke stukken. Laad je een GPX met waypoints op je GPS-toestel, dan verschijnen ze meestal als markeringen met een naam waar je naartoe kunt navigeren.

Routes (<rte>)

Routes komen daarna in de volgorde van het schema. Een route bevat routepunten (<rtept>): alleen de belangrijke beslispunten (kruispunten, afslagen), niet elk punt onderweg. Je GPS-toestel moet de weg ertussen zelf berekenen met zijn eigen kaartgegevens.

<rte>
  <name>Hawes to Reeth</name>
  <type>cycling</type>
  <rtept lat="54.3270" lon="-1.9712">
    <name>Turn left onto A684</name>
  </rtept>
  <rtept lat="54.3850" lon="-1.9200">
    <name>Right at Askrigg junction</name>
  </rtept>
</rte>

Routepunten (<rtept>) ondersteunen dezelfde kindelementen als waypoints: ele, name, desc, sym enzovoort. Een route is in wezen een geordende lijst waypoints die samen een weg vormen.

Tracks (<trk>)

Tracks komen als laatste en zijn het meest voorkomende element. Een track is een opgenomen pad: een spoor van broodkruimels met elk punt dat je GPS heeft vastgelegd. Elke track bevat een of meer tracksegmenten (<trkseg>), en elk segment bevat trackpunten (<trkpt>).

Elk trackpunt heeft de attributen lat en lon, plus optionele kindelementen:

• ele: hoogte in meter boven zeeniveau
• time: het tijdstip waarop dit punt is vastgelegd (ISO 8601, bijvoorbeeld 2026-03-09T08:00:05Z)
• fix, sat, hdop, vdop, pdop: gegevens over de GPS-kwaliteit (soort fix, aantal satellieten, precisieverdunning)

Een typische opgenomen rit kan duizenden trackpunten hebben, om de paar seconden een. Een geplande route heeft er misschien minder, in de verwachting dat je toestel de weg ertussen berekent.

Waarom meerdere tracksegmenten?

Een <trk> kan meerdere <trkseg>-elementen bevatten. Er begint een nieuw segment als de opname onderbroken wordt, bijvoorbeeld als de GPS geen signaal had in een tunnel, of als de fietser de opname pauzeerde en weer startte. Elk segment is een doorlopende, ononderbroken reeks punten. Apps tekenen meestal een lijn door elk segment, maar laten een gat tussen de segmenten.

<trk>
  <name>Morning Ride</name>
  <trkseg>
    <!-- Points before the tunnel -->
    <trkpt lat="54.3088" lon="-1.9350"><ele>253</ele></trkpt>
    <trkpt lat="54.3091" lon="-1.9345"><ele>254</ele></trkpt>
  </trkseg>
  <trkseg>
    <!-- Points after the tunnel - new segment due to signal loss -->
    <trkpt lat="54.3120" lon="-1.9280"><ele>260</ele></trkpt>
    <trkpt lat="54.3125" lon="-1.9272"><ele>261</ele></trkpt>
  </trkseg>
</trk>

Extensions: de extra's buiten de standaard

GPX 1.1 ondersteunt een element <extensions> op verschillende niveaus: op de root <gpx>, op afzonderlijke trackpunten, op waypoints en meer. Met extensions kun je gegevens van derden insluiten zonder het standaardformaat te breken.

Dit is belangrijk om te begrijpen: extensions maken geen deel uit van de GPX-specificatie. Ze zijn een manier voor fabrikanten om hun eigen gegevens toe te voegen. Verschillende toestellen gebruiken verschillende extension-schema's, en niets garandeert dat de ene app de extensions van een andere kan lezen. Een bestand van Garmin en een van Wahoo kunnen allebei hartslaggegevens bevatten, maar anders opgebouwd.

De extensions die je het vaakst tegenkomt, zijn die van Garmin, TrackPointExtension, met hartslag, cadans, temperatuur en vermogen:

<trkpt lat="54.3088" lon="-1.9350">
  <ele>253</ele>
  <time>2026-03-09T08:00:00Z</time>
  <extensions>
    <gpxtpx:TrackPointExtension>
      <gpxtpx:hr>142</gpxtpx:hr>
      <gpxtpx:cad>85</gpxtpx:cad>
      <gpxtpx:atemp>14</gpxtpx:atemp>
    </gpxtpx:TrackPointExtension>
  </extensions>
</trkpt>

Zo slaan toestellen zoals die van Garmin sportgegevens op in een GPX-bestand, terwijl het bestand leesbaar blijft voor elke gewone GPX-lezer. Apps die de extensions niet begrijpen, slaan ze gewoon over.

Precisie van coördinaten

Je ziet coördinaten zoals lat="54.3088", met vier decimalen. Het aantal decimalen bepaalt de nauwkeurigheid:

Decimalen	Nauwkeurigheid bij benadering
4 (54.3088)	~11 meter
5 (54.30880)	~1,1 meter
6 (54.308800)	~0,11 meter
7 (54.3088000)	~0,011 meter

De meeste GPS-toestellen leggen 5 tot 6 decimalen vast, wat een precisie onder de meter geeft. Meer dan 6 heeft zelden zin, omdat consumenten-GPS in het beste geval meestal 2 tot 5 meter nauwkeurig is. Planningstools gebruiken vaak minder decimalen, omdat een route om te volgen geen exacte precisie nodig heeft.

Tracks, routes en waypoints

Dit onderscheid zet mensen vaak op het verkeerde been, en het wordt vaak slecht uitgelegd, zelfs in officiële documentatie. Tracks en routes zijn niet inwisselbaar. Ze stellen fundamenteel verschillende dingen voor.

Element	Wat het is	Typisch aantal punten	Gebruik
Track (<trk>)	Een volledig spoor van broodkruimels	Honderden tot duizenden	"Volg precies deze lijn"
Route (<rte>)	Navigatie-instructies: alleen de belangrijke beslispunten	Tientallen punten	"Navigeer via deze kruispunten"
Waypoint (<wpt>)	Eén plek met een naam	Losse punten	"Hier is een opvallende plek"

Een vergelijking uit het echte leven helpt: een route is zoals een routebeschrijving van Google Maps: "sla linksaf op de rotonde, volg de A684 over 5 km, sla rechtsaf". Je navigatiesysteem berekent de weg tussen elke instructie. Een track is zoals de GPS-opname nadat je echt gereden hebt: elke positie die je toestel elke seconde heeft vastgelegd, samen een volledig spoor van broodkruimels. Het ene is een instructie, het andere een opname.

Tracks: het volledige beeld

Een track is een dichte reeks punten die een pad precies beschrijft. Elke vastgelegde GPS-fix (meestal één per seconde) wordt een trackpunt. Een rit van 4 uur kan meer dan 14.000 punten bevatten. Deel je een track, dan tekent het ontvangende toestel een exacte lijn door elk punt: het hoeft niets te berekenen.

Tracks zijn hiërarchisch: een <trk> bevat een of meer <trkseg> (tracksegmenten), die elk veel <trkpt> (trackpunten) bevatten. Er begint een nieuw segment als de opname gepauzeerd werd, het GPS-signaal wegviel of het toestel uit en weer aan ging.

Routes: alleen de belangrijke punten

Een route is een schaarse reeks navigatiepunten, meestal alleen de afslagen, kruispunten en beslispunten. Je GPS-toestel moet zelf de weg berekenen tussen die punten, met zijn eigen kaarten. Daardoor kan hetzelfde routebestand op verschillende toestellen verschillende paden opleveren, afhankelijk van hun kaartgegevens en routevoorkeuren.

Routes bevatten veel minder punten dan tracks (vaak 20 tot 50 tegenover duizenden), waardoor de bestanden veel kleiner zijn. Maar ze zijn minder voorspelbaar: het toestel kan je een andere weg sturen dan je bedoelde.

Wanneer gebruik je wat?

Gebruik tracks in bijna alle gevallen: om fietsroutes, wandelpaden of elk pad te delen dat iemand precies moet volgen. Het ontvangende toestel toont de exacte lijn. Geen twijfel mogelijk.

Gebruik routes als je echt wilt dat het toestel zelf de weg berekent, bijvoorbeeld bij autonavigatie die om files heen moet sturen, of als je alleen bepaalde punten in een bepaalde volgorde wilt aandoen.

Gebruik waypoints naast tracks of routes om bepaalde plekken te markeren: waterpunten, cafés, uitzichtpunten, gevaarlijke stukken of controleposten. Ze verschijnen als spelden met een naam op het toestel.

In de praktijk bevat het overgrote deel van de GPX-bestanden die online gedeeld worden tracks, geen routes. Download je een GPX van Strava, Komoot, RideWithGPS of PitStopper, dan is het bijna altijd een track.

Puntdichtheid en vereenvoudiging

Een GPX-bestand dat elke seconde een punt vastlegt tijdens een rit van 6 uur, bevat ongeveer 21.600 trackpunten. Een meerdaags evenement kan er meer dan 100.000 opleveren. Dat geeft praktische problemen:

• Bestandsgrootte: Elk trackpunt is 100 tot 200 bytes XML. Een bestand met 20.000 punten kan 2 tot 4 MB zijn. Met extensions (hartslag, cadans, vermogen) wordt het nog groter.
• Verwerkingssnelheid: Sommige apps en toestellen hebben het moeilijk met heel grote bestanden. Oudere Garmin-toestellen weigeren soms bestanden boven een bepaald aantal punten.
• Weergavesnelheid: 50.000 punten tekenen op een webkaart gaat traag.

Om dat op te vangen, vereenvoudigen toestellen en apps tracks vaak: ze halen punten weg die de vorm van het pad nauwelijks veranderen. Het Douglas-Peucker-algoritme is de meest gebruikte methode: het spoort "overbodige" punten op rechte stukken op en haalt ze weg, terwijl het bochten en krommingen behoudt. Een track van 20.000 punten kan zo terug naar 2.000 punten, met nauwelijks zichtbaar verschil.

Dat is goed om te weten, want het GPX-bestand dat je uit een planningstool downloadt, heeft vaak veel minder punten dan een ruwe GPS-opname. Beide stellen dezelfde route voor, maar de dichte opname legt ook kleine bewegingen vast (slingeren, stoppen voor verkeerslichten), terwijl de vereenvoudigde versie een strakke lijn is. Om te navigeren is de vereenvoudigde versie meestal beter. Om een activiteit te analyseren (snelheid, tempo, stops) wil je de oorspronkelijke opname.

Een GPX-bestand openen

Een GPX-bestand "lezen" betekent iets anders naargelang wat je wilt doen. De meeste mensen willen een GPX-bestand gewoon bekijken: de route op een kaart zien, de afstand nakijken, naar het hoogteprofiel kijken. Daarvoor sleep je het in eender welke kaartapp. Maar soms moet je de ruwe gegevens inspecteren: nakijken of er hoogtegegevens in zitten, zien hoeveel trackpunten er zijn, uitzoeken waarom een bestand er vreemd uitziet. Daarvoor heb je een teksteditor nodig.

In een teksteditor

De eenvoudigste manier om een GPX-bestand te inspecteren, is het in een teksteditor te openen (Kladblok, VS Code, TextEdit). Omdat het gewoon XML is, kun je de coördinaten lezen, de metadata nakijken en zien hoeveel punten erin zitten. Dat is handig om problemen op te sporen of te begrijpen welke gegevens erin zitten.

In planningsapps

De meeste routeplanners kunnen GPX-bestanden importeren:

• Strava: upload via de website (niet de app) onder "Upload Activity"
• Komoot: importeer via "Plan a tour" > "Import GPX file"
• RideWithGPS: upload via "Routes" > "Import"
• Garmin Connect: upload via de webinterface
• Google Earth: open het bestand rechtstreeks; de track verschijnt op de 3D-wereldbol

In webtools

Met PitStopper sleep je een GPX-bestand zo op de kaart. Het toont de route en het hoogteprofiel, en je kunt interessante plekken onderweg zoeken: waterkranen, cafés, fietsenwinkels, overnachtingen. Daarna kun je een verrijkte GPX exporteren, met die POI's toegevoegd als waypoints.

Op GPS-toestellen

Zo laad je een GPX op een GPS-toestel:

• Garmin: sluit het aan via USB en kopieer het bestand naar de map Garmin/NewFiles/, of synchroniseer via Garmin Connect
• Wahoo: upload via de Wahoo-app of synchroniseer vanuit een gekoppelde dienst
• Hammerhead: synchroniseer via de Hammerhead-app

De meeste toestellen tonen de track als een lijn op de kaart en waypoints als markeringen met een naam.

Hoogtegegevens in GPX-bestanden

De tag <ele> in elk trackpunt bevat de hoogte in meter boven zeeniveau. Maar die gegevens zijn niet altijd betrouwbaar.

GPS-hoogte en barometrische hoogte

Je GPS-ontvanger berekent de hoogte uit satellietsignalen, maar die meting staat bekend als onnauwkeurig: fouten van 10 tot 30 meter zijn gewoon, en de waarden kunnen wild schommelen terwijl je stilstaat. Die ruis zorgt voor spookhoogteverschillen die je totale aantal hoogtemeters opblazen.

Toestellen met een barometrische hoogtemeter (de meeste fietscomputers, sommige GPS-horloges) geven veel gladdere en nauwkeurigere hoogtegegevens. Is je GPX opgenomen met een barometrische hoogtemeter, dan kun je de hoogtegegevens meer vertrouwen.

Correctie met een DEM

Veel apps corrigeren GPS-hoogtegegevens met digitale hoogtemodellen (DEM's): gedetailleerde kaarten van de hoogte van het aardoppervlak, gemaakt met satellietradar. Upload je een GPX naar Strava of een vergelijkbare dienst, dan vervangen ze de opgenomen hoogte vaak door gecorrigeerde DEM-waarden, wat een netter hoogteprofiel geeft.

PitStopper doet dat niet: het tekent het profiel met de hoogtes die al in je bestand staan. Een route die je in de routeplanner van PitStopper plant, krijgt DEM-hoogtes van de routeringsserver.

Hoogtemeters berekenen

Het totale aantal hoogtemeters is verrassend lastig te berekenen. Tel je gewoon elke stijging tussen trackpunten op, dan blaast de GPS-ruis het getal flink op. De meeste tools passen een vorm van afvlakking of een dode zone toe: kleine schommelingen onder een drempel (meestal 2 tot 5 meter) worden genegeerd, wat een realistischer cijfer geeft.

Twee mensen kunnen naar hetzelfde GPX-bestand kijken en toch een ander aantal hoogtemeters uitkomen, afhankelijk van het afvlakkingsalgoritme dat ze gebruiken. Daarom tonen Strava, Garmin en je fietscomputer voor dezelfde rit vaak net iets andere getallen.

Veelvoorkomende GPX-problemen en hoe je ze oplost

Geen hoogtegegevens

Sommige GPX-bestanden bevatten alleen breedte- en lengtegraad, geen hoogte. Dat gebeurt als het bestand op een kaart is gemaakt (een route tekenen door te klikken) in plaats van opgenomen met een GPS-toestel.

Oplossing: exporteer de route opnieuw uit een planningsapp die hoogtes meeschrijft (Komoot, RideWithGPS en Garmin Connect doen dat), of plan hem in de routeplanner van PitStopper, die DEM-hoogtes van de routeringsserver toevoegt.

Te veel trackpunten

Een opname van een hele dag met een punt per seconde kan meer dan 30.000 trackpunten opleveren. Dat maakt het bestand groot en traag om te verwerken.

Oplossing: vereenvoudig de track met een tool. Het Douglas-Peucker-algoritme haalt overbodige punten weg en behoudt de vorm van de route. De meeste GPX-editors hebben een optie "vereenvoudigen" of "punten verminderen".

Te weinig trackpunten (rechte lijnen)

Sommige geëxporteerde bestanden hebben heel weinig punten, waardoor het getoonde pad recht door bochten, gebouwen of over rivieren snijdt. Meestal betekent dat dat het bestand een route (<rte>) bevat in plaats van een track (<trk>), of dat een track te sterk vereenvoudigd is. Het toestel dat het bestand maakte, verwachtte dat het ontvangende toestel het pad met zijn eigen kaarten op de wegen zou leggen, maar niet elk toestel doet dat.

Oplossing: laat de GPX opnieuw routeren door een planningstool die tussenpunten toevoegt langs het echte wegennet.

Beschadigde of foutieve XML

Gaat een GPX-bestand niet open, dan bevat het misschien ongeldige XML: ontbrekende sluittags, coderingsfouten of afgebroken gegevens (misschien was de batterij van het toestel halverwege de opname leeg).

Oplossing: open het bestand in een teksteditor en zoek naar duidelijke fouten. Veelvoorkomende problemen zijn:

• Een ontbrekende sluittag </gpx> aan het einde
• Ongeldige tekens in namen of beschrijvingen
• Afgebroken gegevens (het bestand stopt plotseling)

Bij afgebroken bestanden kun je de gegevens vaak redden door de ontbrekende sluittags (</trkseg></trk></gpx>) aan het einde toe te voegen.

Grote bestanden

GPX-bestanden zijn tekst en kunnen omslachtig zijn. Een lange rit kan een bestand van 5 tot 10 MB opleveren.

Oplossing: comprimeer het bestand (GPX-bestanden laten zich heel goed zippen) of verminder het aantal trackpunten. Tijdstempels en overbodige extensions weghalen maakt het bestand ook kleiner.

Zelf GPX-bestanden maken

Opnemen met een GPS-toestel

De meest gebruikelijke manier om een GPX-bestand te maken, is een activiteit op te nemen. Start de opname op je GPS-toestel, doe je rit of wandeling en exporteer daarna het bestand. De meeste toestellen bewaren in hun eigen formaat (Garmin gebruikt bijvoorbeeld FIT), maar bieden een GPX-export via hun app.

Routes tekenen in planningstools

Met routeplanners zoals Komoot, RideWithGPS en PitStopper teken je een route op een kaart. Klik punten aan langs het pad dat je wilt volgen, en de tool maakt een GPX-bestand met de route op de wegen of paden gelegd.

Omzetten vanuit andere formaten

Andere veelgebruikte GPS-formaten zijn:

• FIT (het eigen formaat van Garmin): gebruik Garmin Connect of een conversietool
• TCX (Training Center XML): lijkt op GPX, maar bevat ook hartslag- en vermogensgegevens
• KML/KMZ (Google Earth): gebruik GPS Visualizer of een vergelijkbare tool om om te zetten

PitStopper ondersteunt zowel GPX- als FIT-bestanden rechtstreeks.

GPX en PitStopper

PitStopper is gebouwd rond het GPX-formaat. Laad een GPX-bestand en de tool zal:

• De route tonen op een interactieve kaart met afstandsmarkeringen
• Het hoogteprofiel tonen met de hoogtes uit je bestand
• POI's zoeken langs de route: waterpunten, cafés, fietsenwinkels, overnachtingen en meer dan 80 andere categorieën
• Waypoints toevoegen voor de gevonden POI's, zodat je GPS-toestel je na het exporteren waarschuwt voor stops in de buurt
• Een verrijkte GPX exporteren met zowel je oorspronkelijke route als de nieuwe waypoints

Die werkwijze heen en terug (GPX importeren, aanvullen met POI's, GPX exporteren) betekent dat je navigatietoestel profiteert van de POI-database van PitStopper zonder dat je onderweg internet nodig hebt.

Samenvatting

GPX-bestanden zijn eenvoudig zodra je de opbouw begrijpt. Het zijn gewoon XML-tekstbestanden met coördinaten, en de drie hoofdonderdelen (tracks, routes en waypoints) dekken alles wat je nodig hebt om buiten te navigeren.

De eenvoud van het formaat is zijn grootste kracht. Een GPX-bestand dat op het ene platform gemaakt is, werkt op elk ander. Geen accounts, geen abonnementen, geen compatibiliteitsproblemen: gewoon een universele manier om te beschrijven waar je geweest bent of waar je naartoe wilt.

Download je de volgende keer een GPX-bestand, open het dan eerst eens in een teksteditor voor je het op je toestel laadt. Begrijpen wat erin zit, helpt je problemen op te lossen, routes samen te voegen en meer uit je navigatietools te halen.